Centralfreddie’s Weblog

zelfs in Mexico, een “ontwikkelder” land, is er in geen van de 6 internetcafe´s die ik afgegaan ben, de mogelijkheid om foto´s over te laden op de computer. Dus het zal voorlopig weer even bij wat vertellen blijven…

Ik zit nu dus in MEXICO, meer bepaald in San Cristobal. Maar om voort te gaan bij waar ik vorige keer geeindigd was op mijn blog, moeten we dus terug naar Guatemala, Antigua.

Vrijdag heb ik dan afscheid genomen van Barbara en haar zus Mathilde, en zo vertrok ik met enige vertraging richting Semuc Champey in het noorden. Maar door wat vertraging in mijn schema, was dat niet meer haalbaar om helemaal naar daar te geraken, dus toen ik in Guatemala city wilde overstappen op een andere bus, had ik ineens het idee om Maria, een guatemalese van de City die ik in Antigua had leren kennen, om die even op te bellen en om die misschien te kunnen bezoeken en dan de dag erna in 1 trek naar het noorden te kunnen gaan.

En zo wat ik even later op een terraske in de City te wachten op Maria. Zij heeft mij dan meegenomen in haar witte gepimpte Golf TDI met geblindeerde ramen (dat hebben alle autos hier uit veiligheid) naar een uitzichtpunt over de hele stad, da was echt wel de moeite, daar dan ook gezellig iets gegeten.

Wat later op de avond gingen we dan een vriendin van haar ophalen in een poepchique hotel waar die op een trouwfeest was (Maria en haar vrienden zijn allemaal wel van de betere stand) , die vriendin was ook echt een coole, ze zag er wel wa vreemd uit, zo wat molliger in een chique jurk en haar hoofd net kaalgeschoren. Maar dat kaal scheren was uit steun voor haar beste vriendin die kanker heeft, dus dat vond ik wel een heel mooi gebaar.

Wij dan verder in de gepimpte golf door guatemala city gaan cruisen tot in een schrale bar-garage-muziekding waar die vriendin ons de ene na de andere sterke drank voorschotelde, allemaal op haar rekening…

Was echt wel tof, maar in de WC bleek nog meer eens hoe schraal het er hier kan aan toegaan. Ne kerel komt uit de WC en de coke hangt gewoon nog aan zijn neus! maja, zolang ze vriendelijk zijn.

We mogen dan bij die vriendin blijven slapen, bij aankomen bij haar huis heb ik wel voor de eerste keer deze reis echt even schrik gehad. Heel haar straat was leeg, omdat al die chique huizen grote poorten hebben waarachter de autos staan, en net als wij parkeren op straat, stopt er achter ons een auto die zij niet herkent, en die blijft me zijn lichten aan staan waarop Maria en de vriendin schrik krijgen en besluiten om door te rijden ipv uit te stappen… dit lijkt misschien dom, maar guatemala city is echt geen lachertje. Het bleek uiteindelijk ne vriend van de buurvrouw te zijn, maar die meisjes weten wel waarom ze liever geen risicos nemen. Ze hebben mij daarna 3 verhalen verteld over kidnappings die ze weten via een vriend van een zus of een vriendin van een vriendin, allemaal rijkere kinderen die ontvoerd worden. bij 1 van de families was er vorige week een oor in de bus aangekomen, bij de andere familie was de ene zoon dood en de andere compleet aan flarden in het ziekenhuis.

En Maria heeft ook een jeugdtrauma van toen ze alleen thuis was in haar villa in de heuvels vroeger, stonden er ineens 10 gewapende mannen in haar huis die alles meegenomen hebben.

En dan zijn er nog de kranten die elke dag opnieuw de eerste 10 paginas vullen met moorden, ontvoeringen,…

Maar dus, toch goed geslapen en opstaan met een massage douche, wat anders dan een maand lang in Nicaragua baddekes koud water over u kappen.

Zo vertrek ik dan naar Coban, en uiteindelijk kom ik Savonds in Lanquin aan, het dorp vlakbij de watervallen van Semuc Champey. Het heeft mij wel redelijk veel tijd gekost en redelijk veel discussies met buschauffeurs die mij te veel willen aanrekenen. Maar ik heb toch maar even bewezen dat met een basis spaans en rustig even uitleggen aan de chauffeur waarom hij toeristen niet meer mag aanrekenen als de rest, dat ge op die manier het verste geraakt en uiteindelijk toch de juiste prijs krijgt. Maar het is nie leuk om elke keer opnieuw te moeten beginnen klagen over het feit dat ze u weer teveel aanrekenen. Dat is blijkbaar in noord Guatemala wel een plaag. En bestemmingen opgeven om u dan uiteindelijk maar halverwege te brengen, daar zijn ze ook goed in.

In ieder geval, de prachtige landschappen maakten alles goed, de groenste bergen ooit, echt heel mooi.

Ik overnacht in El Retiro, zoals ongeveer elke backpacker die naar guatemala gaat, maar terecht ook! super mooi hostel met allemaal houten-rieten hutjes aan de rivier gelegen in de bergen, echt genieten, wel spijtig dat net op de dag dat ik aankom blijkbaar het regenseizoen van start is gegaan. Maar na bijna 3 maand zon mag ik niet klagen.

De volgende dag ga ik dan mee op de tour naar de grotten en de watervallen. De grotten waren echt SUPER, zo met een kaarsje in de hand allemaal, stukken moeten zwemmen in de rivier die door de grot stroomt en dan u kaarsje bovenhouden, via een touw een waterval omhoog klimmen , en dan ergens in een donker gat in de rivier springen vanop een rots. Dat was echt iets da ik nog nooit gedaan of gezien had, echt de moeite.

en dan naar de watervallen en de ultrablauwe terras-baden, goe om te zwemmen en heel mooi. Op weg naar het uitzichtpunt boven op de berg, zie ik ook slang tussen de trap wegsluipen. Hier zitten echt veel meer beesten ineens. ook in het Hostel, ik sliep buiten in de hangmatten onder een rieten dakje, en mijn kleren hingen daar op een balk. Toen ik de laatste avond mijn zak wilde pakken, nam ik mijn trui van de balk, en viel er ne gigantische kakkerlak uit, in mijn handdoek zat een dikke vette spin, en in mijn boxershort, die ik alle geluk goed inspecteerde eerst, zat een mini schorpioen van ongeveer 1,5cm groot. Iets dat ik liever niet in mijn boxershort heb!

De volgende dag is een luilekker dag, wat zwemmen in de rivier en wat aan de bar hangen. Savonds zit ik dus rustig mijn pintje te drinken aan de bar als er op mijn schouder wordt getikt….. Barbara en Mathilde toch wel niet zeker! Super leuk om hen terug te zien en wat te kunnen bijpraten.

Zij gaan de dag erna de tour doen, ik ga samen met wat anderen Tuben op de river, dat is dus met nen band de rivier afgaan, lekker chill. Op het einde van de tubing, pakt Shira, meisje dat daar werkt, mij mee naar het huis van de baas, da ligt ook aan de rivier wat verderop en daar wacht een coole verrassing. Die kerels da daar werken hebben daar een koort vastgebonden aan nen boom die over de rivier hangt, en dan moet ge een surfplank nemen, en zo kunt ge eigenlijk terplaatse “riversurfen”!! echt een coole uitvinding, alleen spijtig dat het water nog te laag stond en nie genoeg stroming waardoor ge altijd maar even kon blijven staan, maar naar t schijnt als de rivier hoog staat kunnen die mannen daar echt van links naar rechts op surfen, beetje zelfde effect als achter nen boot waterskien, maar dan ter plekke met een surfplank.

Via Barbara leer ik die avond Toon kennen, van de buurt van Brugge, maar woont nu in Mexico met zijn mexicaanse vriendin. We spreken af om de dag erna samen naar Tikal te vertrekken, de bekendste Maya ruines van Centraal Amerika.

Die Tempels zijn echt wel super cool, midden in de jungle, en constant het geluid van papegaaien, toekans en spidermonkeys. Echt mooi om al die beesten te zien rondom die tempels. Het weer is wel een beetje een spelbreker wederom, maar wat wel meevalt is dat er echt amper toeristen zijn.

Diezelfde dag vertrekken we nog naar Flores, een stadje aan een meer om van daaruit naar Mexico te vertrekken. Daar heb ik snachts een beetje dokter gespeeld. We sliepen in een gedeelde kamer, en iedereen sliep behalve 1 meisje van Holland, Amsterdam uiteraard, en die lag te kreperen van de buikkrampen en zelfs aan het wenen. En aangezien iedereen sliep behalve ik, ben ik dan maar even uit mijn bed gekropen om te gaan vragen wat er juist was, en vervolgens heb ik mijn medisch noodpakket bovengehaald ( waar ik voorlopig enkel nog maar Amsterdamse meisjes mee heb kunnen helpen, nie waar Barbara?) en wat met haar gepraat, want daar had ze wel even nood aan zei ze. Zo kon ik toch ook wat geruster gaan slapen, want ziek zijn op reis als ge alleen reist is echt niet leuk.

de volgende dag stonden Toon en ik om half 5 smorgens vertrekkensklaar om naar Mexico te vertrekken. Met een minibusje met veel te veel plaats, konden we dus eerst nog even heerlijk slapen. Vervolgens een boottochtjes op de grensrivier tussen Guatemala en Mexico, en dan nog eens een busrit tot in Palenque, Mexico. Daar heb ik dan afscheid genomen van Toon en ben ik ineens verder gegaan naar San Cristobal, een coloniale stad in de heuvels, heel mooi, maar wederom de regen is wel spijtig.

Gisteren het nachtleven wat verkend in San Cristobal met een paar franse kerels van in mijn hostel. WEl een verademing om eens tot 5u uit te kunnen gaan, tegenover guatemala waar alles altijd om 1u sloot

vandaag ben ik dan na 3uur slaapen met lichte kater vanuit San cristobal naar een Canyon geweest, boottochtje tussen rotsen die 800m recht naar boven uitsteken, heel indrukwekkend, en alle chance een goed fris windje om mij wakker te houden.

En sebiet vertrek ik hier met de nachtbus richting Puerto Escondido, zou heel mooi strand moeten zijn en goed om te surfen. ik laat jullie wel weten hoe het daar was!

saluuuu