Centralfreddie’s Weblog

“ZWANSDE GIJ NA EEN PAK OFWA!!!”

ik wil voor alle duidelijkheid ff melden dat ik een geweldige tijd heb gehad met Barbara en dat ik ze 1 uur na ons afscheid al enorm hard mis!
Hierbij mijn excuses over de flauwe mopjes over Barbara in het vorige bericht, het zal nog een tijdje duren blijkbaar eer de kloof tussen Antwerpse en Hollandse humor volledig gedicht zal zijn, maar we doen ons best he.
En ik wil ook Mathilde, de lieve zus van Barbara die woensdag is aangekomen in Guatemala, bedanken voor de overheerlijke maaltijd die zij ons getrakteerd heeft.

En nu richting de grotten en watervallen van Semuc Champey!!

Terug in Antigua!
we hebben weer een mooi tochtje gemaakt eerst richting de bergen en dan naar het grote Atitlan meer.
Maandag zijn we dus vertrokken met een chickenbus, letterlijk als kiekes opeengepakt, dat was wel grappig. Wat wel minder aangenaam was, was dat voor de eerste keer onze zakken op het dak van de bus lagen, en net ook dan de eerste keer er een onweer losbrak tijdens de busrit.
Aangekomen in Huehuetenango bleek dat er geen zeil over de bagage was gedaan, waarop we wel stiekem hadden gehoopt. En toen bleek weer maar eens dat cliche´s niet altijd kloppen : de “domme Belg” (ik dus volgens het hollandse cliche) had wel zijn regenhoes over de rugzak getrokken, en de “slimme Hollandse” (Barbara dus) … NIET. En Hollanders vinden het dan blijkbaar niet leuk als Belgen dat grappig vinden
Nadat Barbara half de kamer had vol gehangen met kleren om te drogen, hebben we dan onze gezonde/heilige week ingezet met een grote groentenschotel, en later ook een workout in de kamer; voor mij bestond die uit `bedheffen`(creatief zijn met wat je hebt he) en Barbara ging dan wat dansen met de ipod op.

De volgende dag na enige moeite een bus gevonden die tot 3 Caminos ging, om vandaar verder te kunnen gaan naar Todos Santos. Een steile rit naar boven tot op een plateau rond de 3000m hoogte, vandaar kregen we dan een lift van een trucker tot in Todos Santos. De vriendelijke trucker bleek op dezelfde dag als Barbara geboren te zijn, dat was wel grappig, maar zijn vreugde verdween snel 5 min later toen 1 van zijn banden ontplofte, platten tuub dus! (ABN :lekke band) alle geluk waren we bijna in Todos Santos dus kon hij nog ff voortrijden met de platte band.

Todos Santos bleek een gezellig bergdorp waar alle mensen krak hetzelfde droegen, namenlijk een wit-rood gestreepte broek, een leuke hemdmotiefje met kleurrijke kraag en mouwen, en een grappig hoedje, het had veel weg van een bende bergclowns. De bergen zelf voelden echter wel redelijk europees aan.

Het dorp was zowel positief als negatief bevorderend voor onze gezonde week; enerzijds was er het alcoholverbod sinds 3 weken omdat blijkbaar teveel mensen er lazarus op de straat belandden, dus alcohol was er niet te vinden. Maar anderzijds waren er wel 5 frietkraampjes op het dorpspleintje waar je voor 1 quetzal(10 eurocent) kleine porties frietjes kon kopen!!! Da moet ge nu net nie aanbieden aan nen Belg natuurlijk, en ook Hollanders lusten wel zo een paar porties pattat per dag…

Er was een soort jeugdhuis/spaans schooltje waar we wat meer info konden krijgen over wat er te doen was in de buurt, en waar we savonds ook een film zijn gaan kijken over de geschiedenis van Todos Santos.

Maar we waren beiden echt super moe, dus dan maar in ons bedje in een hotelleke La Paz, waar wij in vrede samen sliepen met een 300tal vliegen die op het plafond zaten.

Barbara slaapt nogal slecht die nacht, ik slaap eigenlijk heel goed, ik word alleen een keer gewekt door een “WOOOOOW” kreet van Barbara die in haar droom blijkbaar iets fantastisch was tegengekomen.

Woensdag zijn we dan smorgens op een tocht vertrokken, we hadden wat vage aanwijzingen gekregen over een weggetje dat naar boven ging naar een klein dorpje. Na wat zoeken vinden we het kleine padje dat redelijk recht naar boven gaat, best wel een zware klim waar we toch wel 3 uur over doen, enkel steil naar boven, maar wel met geweldige uitzichten. Op het einde raken we het pad wat kwijt, en Barbara ook haar humeur een beetje… Maar met wat oppeppende praat overhaal ik haar om toch nog even door te bijten tot we tussen de cactussen een weggetje vinden en in het dorpje terecht komen. Echt super mooi EN er is een tienda (winkeltje) dat we voor 1 euro half leegkopen aan chips, koekjes en een cola. Net als we ons aan het beklagen zijn over het feit dat we nu die kutweg wel helemaal terug moeten afdalen, en we vragen aan het vrouwtje van het winkeltje hoe lang dat zou duren, vertelt ze langs haar neus weg dat er een Bus voorbij komt over een uur! ons geluk kon niet op, als we doorhadden dat er dus een baan rond de berg liep die naar todos santos ging, net wat we nodig hadden.

Super leuk busje met chauffeurs in de clownspakjes, die na 10 minuten ergens stopten en zeiden dat ze even een uurtje gingen “rusten”. We moesten dus onderweg een uurtje rusten, maar dat vonden we alles behalve erg, we waren gewoon al super blij dat we die afdaling niet hoefden te stappen.

Terug in Todos Santos hebben we ons uiteraard nog eens getrakteerd op enkele porties Papas Fritas op het dorpsplein.

Donderdag om 6uur uit de veren, vandaag gaan we de hoogste niet-vulkanische punt van Centraal Amerika beklimmen, el Torre, 3800m hoog. Er zijn enkel nog een paar vulkaantoppen die hoger zijn.

De klim blijkt veel makkelijker te zijn dan de tocht die we de dag ervoor gedaan hebben, en na anderhalf uur wandelen komen we dan op de top van de hoogste berg van centraal amerika met prachtige uitzichten op vulkanen in de verte en valleien …

Maar net op het “hoogtepunt” van mijn reis krijg ik na 2 en halve maand voor het eerst een buikkrampaanval. Maar goed voorbereid zoals we zijn, hadden we wc papier op zak, en zo heb ik dus toch een persoonlijk souvenier kunnen achterlaten op het hoogste punt van heel Centraal Amerika!

Om ons moeder even gerust te stellen, ik heb ondertussen terug een vaste stoelgang!

Na de terugtocht gaan we nog wat rondhangen in een klein boerendorpje waar we tussen wat varkens, kalkoenen en kindjes even wat relaxen.

Als we terug zijn, ga ik ook even langs de plaatselijke klerenmaker met mijn broek, want die is na 3 keer naaien terug helemaal beginnen scheuren vanachter. Ik vroeg of hij er een stuk stof kon over stikken,want dat naaien bleek maar een tijdelijke oplossing. Dat kon hij wel doen, hij had wel enkel stof van de plaatselijke hemden, dus nu loop ik rond met een aangenaaid stuk stof op mijn achterwerk van een traditioneel guatemalees bergdorphemd, als da geen schoon souvenier is!

vrijdag zijn we dan naar Lago di Atitlan gegaan, 1 nacht in Panajachel overnacht. Super toeristisch, maar eignelijk gewoon een overnachting daar om smorgens een bootje te kunnen nemen richting San Pedro aan de andere kant van het meer. Super mooi meer, omgeven met een aantal vulkanen. In san pedro komen we in een soort hippie dorpje terecht, maar wel heel relaxed allemaal. Er loopt ook een vrouwtje rond die heeeeerlijke chocoladetaarten bakt, waar we elke dag wel moesten aan toegeven.

Savonds gingen we dan naar de Freedom Bar, waar we terecht kwamen in een soort Goa-Trance club waar iedereen veel te veel drugs nam en waar ge enkel mensen per 2 de wc zag ingaan… Maar wij hebben dan maar even bewezen dat ge u evengoed kunt amuseren met pinjtes en mojitos. Maar het was wel een heel grappige bedoening om is gezien te hebben en wat te flashen op veel te hypnotiserende beats onder de blacklights.

In ons hostel leer ik Kelly en Jessy kennen, uiteraard van Antwaaaarpe

maar in tegenstelling tot wat de namen doen vermoeden, wel heel fijne meisjes!

Toch tof om nog eens over TSTAD te kunnen praten.

We hebben in Todos Santos de smaak van frietjes wel te pakken gekregen, waardoor we besluiten om wat papas te gaan kopen op de markt en in de keuken van ons hostel wat frietjes te bakken in de pan, en ze waren echt heeeeeerlijk.

Verder zijn we dan naar een buurdorpje gewandeld waar we op de steigers in het meer wat hebben liggen genieten van het uitzicht en wat Lingo hebben gespeeld.

Maandag was het ideaal weer om eens te gaan kayakken en hebben “WE” eerst langs de rand van het meer gepeddeld tot in san marcos, en dan van daar het meer overgestoken tot terug in San Pedro.

Ik was daarna best wel stijf van het peddelen, Barbara tot mijn verbazing ook een beetje , tzal wel van de verkeerde houding tijdens het zonnen geweest zijn

Na het kayakken hebben we dan heerlijke pasta gekookt en met een wijntje wat liggen luieren, heerlijk…

En dinsdag zijn we dan terug vertrokken naar Antigua, waar we meteen nog een feesje gedaan hebben, en ook op oude bekenden uit NIcaragua zijn gelopen, altijd wel leuk om mensen terug te ontmoeten die ge ergens anders hebt leren kennen.

En nu is Barbara naar de luchthaven haar zus gaan afhalen, die komt hier voor 2 weekjes op vakantie met Barbara. NOG meer Hollanders, Hup Hoi !

Vrijdag scheiden onze wegen dan definitief, dan vertrek ik naar Semuc Champey, mooiste plek van guatemala wordt gezegd, met helblauwe rivier,baden,watervallen en grotten.

en nu moet ik stilaan beginnen plannen want over 20 dagen moet ik in Mexico City zijn om mijn vlucht terug naar huis te nemen , alleja, plannen zijn er om gewijzigd te worden he

ps: bij deze wil ik ook mijn ouders even een leuk verlof wensen in de Provence, geniet ervan!

De verhalen volgen later wel, alvast enkele foto`s te vinden van deze week bij `de foto`s`
of voor de Hollanders KLIK HIER
Sorry, maar als Belg ben ik moreel verplicht om te spotten met Hollanders.

Er zijn weer enkele fotos te vinden op mijn fotopagina, onder andere van Frederika en Gregina op ladiesnight, en ook voor diegene die benieuwd zijn naar wie die Barbara nu is…
Barbara is hier dit weekend aangekomen, en na nog een laatste Antiquaanse Party, gaan we vandaag samen weer op een tripje naar de bergen vertrekken, en hopelijk komen we net zoals op onze vorige trip weer niet al te veel toeristen tegen.
Ik ga vanaf nu op mijn blog ook op mijn taal proberen te letten, aangezien Barbara mijn blog had doorgegeven aan vrienden om “onze” avonturen te kunnen volgen, en ze vervolgens van iedereen reacties kreeg dat het wel tof leek maar dat ze er niet veel van verstonden
Dus aan alle Hollanders die dit lezen, ik doe mijn best!
Ik had zaterdag ook nog afgesproken met Maria, een Guatemalese uit de City, die ik vorige zaterdag had leren kennen (ze staat ook ergens op de fotos) en die had nog wat vrienden meegenomen. Het is ook wel leuk om buiten al die andere nationaliteiten ook wat lokale vrienden te maken uiteraard.
Maar nu gaan we dus ontbijten (hamburger met frieten , patat voor de hollanders dus..) en met de bus eerst naar Huehuetenengo ofzoiets, om van daaruit de bergen in te trekken, op zoek naar verlaten kleine dorpjes met als doel langs Todos Santos (alle heiligen) te passeren, en daarom hebben we besloten om er een Heilige week van te maken, zonder drank, veel sporten, spaans leren, gezond eten (op deze hamburger na ) en wat budgetvriendelijker reizen.
Na de bergen gaan we dan richting zuiden terug naar het Lago Atitlan, daar zou rond 20 mei een full moon party zijn, volgens barbara toch … om dan op 21 mei langs Guatemala City te passeren waar Barbara haar zus gaat ophalen die hier voor 2 weken op bezoek komt.
Tot zover onze planning, die uiteraard altijd voor wijziging vatbaar is !
saluuu

Ja, de plannen zijn nog maar eens gewijzigd, ik blijf toch nog wat in Antigua plakken … Het is hier net iets te plezant. Super mooi stadje en de sfeer is zowat te vergelijken met erasmus, heel veel trekkers die allemaal wel veel zin hebben in een feesje, en dan nog wat lokale leuke mensen erbij, super tof om dus zowel mensen van hier als van overal ter wereld een beetje te leren kennen.
kben er in geslaagd om toch nog enkele fotos van in Antigua te kunnen uploaden, dus die kunt ge bij “de foto´s” vinden.

In het weekend waren hier nog leuke meisjes van Sud Tirol in Italie, wat wel leuke gesprekken over lederhose en schnitzels opleverde. Maandag ben ik dan de vulkaan gaan beklimmen met de lava, wat wel enorm indrukwekkend was en super heet. Maar mijn All Stars zijn blijkbaar zelfs vulcano-proof. Daar nog wat leuke mannen leren kennen, blijkbaar blijven dezelfde steden mij achtervolgen, Greg uit Colorado (diegene waar ik met op Corn Island heb gekampeerd, was ook van daar) en Kai uit Amsterdam ( Barbara waar ik mee heb samengereisd in Nicaragua was dus ook uit Amsterdam) maar blijkbaar zitten er in die steden of staten veel aangename mensen.
Kheb gisteren van Barbara een mail gekregen dat ze plots ook ineens naar Antigua gaat komen ipv nog langer in Nicaragua te blijven, dus die zal ik hier dit weekend ook terug zien waarschijnlijk.
Tis zo eens iets anders om veel mensen te ontmoeten op 1 plek en te amuseren, ipv heel de tijd op u eentje rond te reizen en cultuur en natuur op te zoeken. Maar na dit weekend ga ik dan wel zeker vertrekken richting het meer Lago Atitlan want er valt hier toch nog wel veel te zien dat ik echt niet mag missen.

ik ga mij alvast opmaken, vanavond is het in het hostel ladies night, maar jongens die zich verkleden als meisje krijgen ook korting op den drank, dus da zal wel een grappige bedoening worden.
Alleen de oppergay uitbater baart mij wat zorgen, dus misschien toch drinken met maten…

Salud !

dat ze echt geweldige technofeesjes hebben in guatemala !

en daarna moet ge dan via via proberen om in een afterparty te belanden die ergens wa geheim doorgaat omdat ze na 2u nergens meer alcool mogen serveren eigenlijk. Was wel leuk om zo me 20 man van het hostel allemaal tesamen naar zo een club te gaan, wa nieuwe mensen van overal wa leren kennen, en WEERAL hollanders a volontee natuurlijk!

Morgen ga ik dan toch de Pacaya vulkaan beklimmen, wilde verhalen over gesmolten schoenen, marshmallows bakken boven lava, 3e graads brandwonden en glasscherpe rotsen hebben mij helemaal overtuigd, en de kleine uitbarsting van 2 weken geleden nog meer!

ik heb jullie allemaal graag gezien!

Buenas !

3 dagen, 8 bussen, 3 liften , 2 taxis, 1 panne en 2 grenzen later ben ik dan eindelijk in Antigua, Guatemala, aangekomen!

Guatemala, het land waar ge met een spraakgebrek niet ver zou geraken ;quetzaltenango, huehuetenango, chiquimulilla, quetzaltepeque, chichicastenango,… het zijn maar een paar van de vele stadsnamen hier, en net als ge denkt de lettervolgorde te hebben onthouden, blijkt dat ze het ofwel anders uitspreken of er ne plaatselijke bijnaam voor hebben!

Ik ben dus Honduras eigenlijk in anderhalve dag doorgestoken met 1 overnachting in La Esperanza, waar er wel mooie en gezellige marktjes waren in de ochtend, het was trouwens ook de hoogste stad van Honduras, in de bergen dus, en meteeen ook de eerste keer in 2 maand dat ik met plezier 1 van mijn 2 truien kon aandoen. Vandaar heb ik eerst wat verder gelift in pickups. Niet bepaald de veiligste lift die ik al heb gehad, beiden reden ze zeker 120 op de geasfalteerde bergwegen, en ik stond dan recht zodat ik mij stevig kon vasthouden aan de baar van het dak, stevig windje om wakker te worden was dat…

Maar op die manier heb toch ook weer wat tijd en geld uitgespaard.

Het was wel opvallend hoe de natuur ineens helemaal anders was dan de voorbije 2 maand, ineens kwam ik door dennenbossen… had ik niet bepaald verwacht hier na al die jungle en bananenbomen of uitgedroogde cowboylandschappen.

Nu zit ik dus in Antigua, mooi oud stadje dat omgeven is door 3 vulkanen, waarvan 1 actieve, maar door de hevige mist heb ik ze nog niet echt volledig kunne zien, hopelijk klaart het wat op de komende dagen.

Kga wss maandag of morgen wel 1 van die vulkanen beklimmen, 1 van de 3 is actief en daar kunt ge dus lava zien stromen geloof ik, lijkt mij wel tof, en vooral omdat ons moeder mij juist mailde dat ik beter geen actieve vulkanen beklim, heb ik er zeker zin in

nee, ons moeder had het over nog nen andere vulkaan, die ga ik dus niet beklimmen, den deze van Antigua daar doen ze elke dag verschillende uitstappen naar, dus ge moogt op u beide oren slapen mutti! (maar nu ga ik toch eens opzoeken over dewelke da gij het had hoor

Ik heb mij vandaag dan eindelijk een nieuwe short gekocht omdat die andere dus in flarden vaneen hangt bijna. En echt batje (koopke), voor 3,5 dollar, van Old Navy, en tis gene namaak, want hier hebde zo nie van die kramen me alles van diesel of dolce en gabana. Hier is da gelijk de kringloopwinkel, nen hoop rommel op de markt, volgens mij van spullenhulp van amerika ofzo, en als ge dan goe zoekt vinde daar ineens iets van een merk tussen me een deftig model.

Verder heb ik ook een nieuwe hobby ontwikkelt, marktjes afschuimen opzoek naar allerlei lekkernijen die ik niet ken en voor zo weinig mogelijk geld zoveel mogelijk dingen eten, heerlijk is dat.

Het is hier ook voor de eerste keer deze reis een aangename dagtemperatuur van zo een 25 graden, wel een verademing na die 2 snikhete maanden.

Eigenlijk valt alles dus nog altijd super goed mee, nog niet ziek geweest (“roept ma nie te hard” hoor ik ons moeder nu al zegge) nog niet bestolen geweest, veel schoon dinge gezien, toffe mense leren kennen… begin te beseffen dat het over 5 weken al gedaan is, “time flies….”

Het enige waar ik mij wat aan erger zijn die godsdienstpredikanten die op de bussen opstappen en dan voor heel de bus beginnen roepen, en zelfs als ge u mp3 speler op het luidste zet hoort ge nog de woorden El Senor, el pastor, Jesus Christo, … erdoor , en dan beginnen die nog mensen te zegenen op de bus en al. En ook van die kwakzalvers me allerlei nieuwe wondermiddelen tegen een snotvalling of andere kwaaltjes, die kunnen er ook wat van.

Maar buiten dat, en het feit da ik me mijn marcelleke nie binnenmocht in een club, is het hier eigenlijk wel redelijk geweldig leuk en fantastisch !

Adios